Vanmorgen hebben we voor het eerst afscheid genomen. We hadden al bijna een jaar geleden besloten dat onze kat beter niet mee kan naar Canada. Onze lieve poes is het niet gewend om te vluchten voor iets dat achter haar aankomt. Daarmee zou ze alleen maar een prooi worden voor Coyotes, Wolven, beren en alle andere roofdieren die graag vlees eten.
We wilden haar liever pas over een paar maanden brengen, maar nu is het slecht weer en zit ze liever binnen dan buiten, dus voor haar een goed moment om te verhuizen. En voor haar nieuwe bazinnetje natuurlijk ook. Nu kan ze Crash met slecht weer binnen houden en dadelijk als het weer beter wordt, kan ze Crash dan ook weer met een gerust hart naar buiten laten. Voordeel is ook dat wij nu nog in Nederland wonen en als ze dan toch wegloopt, kunnen we haar weer terug brengen naar haar nieuwe baasje.
Haar nieuwe bazinnetje heeft net als wij ook een hond, maar die is gelukkig minder op katten gefixeerd dan de onze. Dus voor Crash wordt het op dat gebied beter. Verder heeft ze nog een paar andere katten. 2 daarvan willen liever niet binnen komen en verblijven liever in de schuur. De andere kat komt wel graag binnen, maar is een beetje schuwer. Dus die zal Crash de eerstkomende tijd mijden denkt ze. Ik hoop dat ze uiteindelijk dikke maatjes worden.
Helaas was ik haar paspoortje kwijt en had de dierenarts geen paspoortjes op voorraad die ze opnieuw konden invullen. Dus die volgt op een later moment, vinden we allemaal helemaal niet erg en juist wel lekker, kunnen we nog even kijken hoe het met haar gaat.
Crash ligt het liefste altijd op een lekker warm plekje, het liefst waar je haar altijd opmerkt.
Quesnel Time